Hotel Alexandros, Sifnos

ΕΛΕΓΧΟΣ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑΣ

ΣΙΦΝΟΣ

Σύμφωνα με το μύθο, "Σίφνος" ονομαζόταν ο γιος του αττικού ήρωα Σουνίου του οποίου το όνομα δόθηκε στο νησί. Κατά άλλη εκδοχή το όνομα Σίφνος προήλθε από το επίθετο "σιφνός" που σημαίνει κενός, που παραπέμπει στις αρχαίες σήραγγες μεταλλείων.

Ιστορία της Σίφνου
Οι περισσότεροι από τους ιστορικούς αναφέρουν ότι η Σίφνος πρωτοκατοικήθηκε από τους Πελασγούς και κατόπιν από τους Φοίνικες, Κάρες και Λέλεγες. Σύμφωνα με τους μύθους οι κάτοικοι αυτοί εκδιώχθηκαν από το βασιλιά της Κρήτης Μίνωα ο οποίος και εγκατέστησε στις Κυκλάδες ηγεμόνες τους γιους του. Αναφέρεται η πόλη 'Μινώα' καθώς και η Κρήνη 'Μινώα'. Εκείνη την εποχή κατοικούσε στο Αιγαίο μία φυλή, οι Προέλληνες ή Αιγαίοι. Αυτοί αργότερα αναμείχθηκαν με τους Κρήτες και τους Αχαιούς.

Στη Σίφνο ο Χρ. Τσούντας έφερε στο φως συστάδες τάφων και θεμέλια οικισμών στην τοποθεσία Ακρωτήρι στον Πλατύ Γιαλό, στο Βαθύ και στο Φρούδι Καλαμιτσίου. Οι τάφοι αυτοί ανάγονται στο 2ο μισό της 3ης χιλιετίας π.Χ. Ειδικά το προϊστορικό νεκροταφείο του Πλατύ Γιαλού, του οποίου την έρευνα ξεκίνησε το 1896 ο Πόλακ, έδωσε σημαντικές πληροφορίες για τα ταφικά έθιμα, το είδος των τάφων και τις τελετουργίες συνήθειες των νησιωτών εκείνης της εποχής.

Στη Σίφνο λάτρευαν σαν ιδιαίτερες θεότητες τον Απόλλωνα τον Έναργο, την Άρτεμη Εκβατηρία, το Δία Επιβήμιο, το Διόνυσο, τον Πάνα, την Αθηνά και τις Νύμφες. Οι κυριότερες ασχολίες των κατοίκων περιστρέφονταν γύρω από τη γεωργία, την κτηνοτροφία, την κεραμική και κυρίως με τη μεταλλουργία. Ο 6ος αιώνας π.Χ. ήταν η εποχή της μεγάλης ακμής. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι οι Σιφνιοί "νησιωτέων μάλιστα επλούτεον", δηλαδή ότι ήταν οι πιο πλούσιοι από τους νησιώτες και αυτό γιατί στο νησί υπήρχαν μεταλλεύματα χρυσού και αργύρου.

Κατά την αντιβασιλεία του Όθωνα το 1833 η Σίφνος διαιρείται σε δύο δήμους, της Απολλωνίας και του Αρτεμώνος – Κάστρου και οι Καμάρες καθιερώθηκαν ως το επίσημο λιμάνι του νησιού. Το 1836 οι δύο δήμοι συγχωνεύονται σε έναν και η πρωτεύουσα μεταφέρεται από το Κάστρο στην Απολλωνία. Παράλληλα πολλοί κάτοικοι αποδημούν και η οικονομία του νησιού διέρχεται δύσκολη περίοδο. Πολλοί Σιφνιοί μεταναστεύουν και σημειώνουν μεγάλες επιτυχίες σε διάφορους τομείς των επιστημών και των τεχνών ενώ δεν ξεχνούν ποτέ το νησί στους το οποίο και ενισχύουν οικονομικά. Το 1914 ο ενιαίος Δήμος Σιφνίων που ιδρύθηκε το 1836 διαιρέθηκε σε δύο Κοινότητες της Απολλωνίας και του Αρτεμώνα.

Οι δημοφιλέστεροι προορισμοί στη Σίφνο:

Πλατύς Γιαλός
Το τοπωνύμιο στην τοπική λαλιά προέρχεται από το Πλατύς Αιγιαλός και σημαίνει ακρογιάλι που έχει σχετικά μεγάλο πλάτος, ευρύχωρη ακροθαλασσιά.

Είναι από τις πιο πολυσύχναστες παραλίες του νησιού και θεωρείται μια από τις μεγαλύτερες παραλίες των Κυκλάδων. Βόρεια στην κορυφή του υψώματος δεσπόζει το μοναστήρι της Παναγιάς του Βουνού (1813) απ' όπου η θέα είναι μαγευτική. ΒΑ βρίσκεται ο Άσπρος Πύργος, ο πιο γνωστός από τους 57 αρχαίους πύργους της Σίφνου. Νότια στο ακρωτηράκι του Πλατύ Γιαλού ανακαλύφθηκε προϊστορικό νεκροταφείο. ΝΑ στην είσοδο του όρμου βρίσκεται το ιδιόκτητο και ακατοίκητο νησάκι Κιτριανή πάνω στο οποίο το μοναδικό κτίσμα είναι η Εκκλησία της Παναγιάς της Κυπριανής (1732).

Αρτεμώνας
Βρίσκεται βόρεια της Απολλωνίας σε απόσταση ενάμισι χιλιομέτρου. Είναι πραγματικό στολίδι της Σίφνου, με αρχοντικά νεοκλασικού ρυθμού, με κήπους και λουλουδιασμένες αυλές. Ψηλά στην κορυφή του λόφου σώζονται από τις παλιές αράδες των ανεμόμυλων μόνο δύο σε καλή κατάσταση. Απ' εδώ η θέα της Σίφνου είναι πανοραμική. Μπορεί να αγναντέψει ο θεατής τα γύρω νησιά, το Κάστρο, τους κεντρικούς οικισμούς, ακόμα και τις Καμάρες.

Απολλωνία
Η Απολλωνία (λέγεται και Σταυρί) είναι η πρωτεύουσα της Σίφνου από το 1836 και έδρα του Δήμου Σίφνου. Το τοπωνύμιο Απολλωνία είναι αρχαίο ουσιαστικοποιημένο επίθετο που σημαίνει πόλη αφιερωμένη στον Απολλωνα.

Βαθυ
Το τοπωνύμιο Βαθύ (εννοείται λιμάνι ή έδαφος) είναι ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου βαθύς και σημαίνει ότι το λιμάνι βρίσκεται σε βαθύτερο, σε χαμηλότερο σημείο σε σχέση με τη γύρω περιοχή ή ότι η θάλασσα έχει μεγάλο βάθος κοντά στην ξηρά για να προσεγγίζουν τα πλοία.

Κάστρο
Το τοπωνύμιο Κάστρο σημαίνει φρούριο. Στην σημερινή του μορφή ο οικισμός αποτελεί δείγμα κάστρου της Ενετικής περιόδου. Είναι χτισμένο πάνω σε αρχαία ακρόπολη, το 'άστυ' που αναφέρει ο Ηρόδοτος. Κατοικείται από τα αρχαία χρόνια έως σήμερα και είναι ένα ανοιχτό μουσείο. Το Κάστρο ήταν πρωτεύουσα της Σίφνου κατά την αρχαία, τη μεσαιωνική και τη νεότερη περίοδο έως το 1836, καθώς και έδρα της Αρχιεπισκοπής Σίφνου (1646-1797) και Επισκοπής Σιφνομήλου (1797-1852).

Φάρος
Το τοπωνύμιο προφανώς οφείλεται στην εγκατάσταση φάρου, μεγάλου παράκτιου φανού, στην είσοδο του λιμανιού για την ναυσιπλοΐα. Ο φάρος βρίσκεται σήμερα στα ΝΑ της εισόδου του λιμανιού και παράπλευρα στο μοναστήρι του Σταυρού, από το οποίο η θέα είναι μαγευτική και μπορείτε να απολαύσετε υπέροχες διακοπές στη Σίφνο.

Καμάρες
Οι Καμάρες είναι το μεγαλύτερο παραλιακό χωριό και το λιμάνι της Σίφνου από τα τέλη του περασμένου αιώνα. Ο κεντρικός οικισμός απλώνεται στη δεξιά πλευρά της αγκάλης που σχηματίζει ο όρμος των Καμαρών. Εδώ είναι η αποβάθρα του λιμανιού, πρακτορεία πλοίων, καταστήματα, παντοπωλεία, εστιατόρια, εργαστήρια ζαχαροπλαστικής, αγγειοπλαστικής, γραφεία ενοικίασης αυτοκινήτων και μοτοποδηλάτων, πρακτορείο εφημερίδων, περίπτερο, ιδιωτικός χώρος κατασκήνωσης (camping) και στις δυτικές παρυφές του οικισμού οι επαύλεις των εύπορων Σιφνιών.

Χερρόνησος
Το τοπωνύμιο Χερρόνησος (χερσόνησος <- χέρσος "ακαλλιέργητος" + νήσος) είναι αρχαίοελληνικό και σημαίνει το τμήμα της ξηράς που περιβρέχεται από θάλασσα και συνδέεται με την ξηρά από τη μία μόνο πλευρά. Βρίσκεται στο βορειότερο άκρο του νησιού. Είναι ένα παραδοσιακό ψαροχώρι, με μικρή αμμουδιά και ήταν άλλοτε ζωντανός οικισμός αγγειοπλαστών.